Łk 6, 37

"Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone."

Co nam mówi ten fragment wzięty z Ewangelii Łukasza? Mówi on nam na pozór prosto co mamy robić żeby i nam dobrze czyniono, ale gdy wczytamy się w ten fragment dochodzimy do wniosku że tak naprawdę jest w tym fragmencie część "przepisu" na zbawienie. Dlaczego tak sądzę? Sądzę tak ponieważ, wszystko można podpiąć pod spotkanie z Bogiem tuż po śmierci ciała. Sąd ostateczny który skończy się niebiem(odpuszczeniem win) lub piekłem(potępieniem). Patrząc z takiej perspektywy możemy dostrzec że jest w jednym zdaniu zawarte dużo informacji na temat tego jak postępować. Nie mamy sądzić swoich bliźnich, a sami nie będziemy sądzeni, nie mamy potępiać, a nie będziemy potępieni. Mamy również odpuszczać. I nie chodzi o to, że podczas kłótni z kimś myślimy sobie "a dobra. Odpuszczę. Niech mu będzie". Nie. Mamy odpuszczać i wybaczać złe uczynki innych względem nas, mamy po prostu przebaczać, a nam zostanie przebaczone. 
Życzę tego sobie i Wam, abyśmy potrafili nie sądzić, nie potępiać i abyśmy potrafili wybaczać. 
Amen

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Mt 7, 25

"Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony." (Mt 7, 25) Czym jest ten deszcz, te potoki, wichry? A czym jest dom?  A czym skała? Jak zbudować dom? Dom to my, a skała to Bóg. Może to dziwnie brzmi, ale tak jest. Wichry, potoki i deszcze to nasze problemy, zmartwienia, niepokoje czy lęki. To wszystko co jest złe i przygniatające.  Wiemy z doświadczenia czy z relacji innych osób, że z Bogiem jest łatwiej(nie dosłownie. Nagle się wszystko nie naprawi, ale często psychicznie jest lżej, łatwiej to znosimy).  Bóg jest Tym, który wie o wszystkim co nas trapi, niepokoi. Wie o wszystkim czego się boimy. Nawet jeśli nigdy Mu o tym nie powiedzieliśmy. W końcu On nas stworzył i ukształtował, wymarzył nas. Ale do sedna.  Więc...dlaczego jest lżej? Mając żywą relację z Bogiem to wiemy i czujemy, że nie jesteśmy nigdy sami. Często mówimy że mamy babcie, mamę, ciocie, dziewczynę, chłopaka i innych i sami n...
Czytaj więcej

Witam Cię!

Cześć! Witam Cię na moim blogu! Skoro już tutaj trafiłeś/trafiłaś to zostań chociaż na chwilę. Będę tutaj narazie rozważać fragmenty Pisma Świętego, a później kto wie, może coś dorzucimy? Jeśli macie jakiś fragment który staracie się zrozumieć i chcielibyście zobaczyć go także tutaj to dajcie znać. Postaram się także ten fragment rozważyć. Myślę, że warto zaznaczyć iż jestem osobą świecką, więc te posty będą moimi osobistymi przemyśleniami i rozważaniami. Posty będą pojawiały się 2 razy w tygodniu. Kiedy? We wtorki i soboty.  O której? 17/17:30 Dziękuję za uwagę!😊
Czytaj więcej

Łk 6, 41

"Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku?" O czym ten fragment nam mówi? Na pozór jest on dosyć prosty, wydaje się łatwy do przestrzegania, ale czy tak jest? No właśnie nie. Nie jest tak łatwo jak się wydaje.  Ile razy miałeś/miałaś w życiu sytuację, że ktoś zrobił coś inaczej niż trzeba było to zrobić/niż chciałeś i wytknąłeś mu to?  Myślę że wiele osób odpowie, że tych sytuacji było wiele. A my? My też popełniamy błędy. Czasem są one wytykane przez kogoś, czasem zostają przemilczane, a czasem sami je dostrzegamy. Jednakże to dostrzeganie naszych własnych błędów jest ciężkie prawda? O wiele łatwiej zobaczyć pomyłkę u kogoś innego. Przychodzi to z wielką łatwością. I o to właśnie chodzi w wyżej wymienionym fragmencie. Chodzi o to, że widzimy potknięcia innych, ale często nie  widzimy swoich. Nauczmy się najpierw zauważać i naprawiać swoje błędy, a dopiero później upominać naszych bliźnich. Pozbądźmy się belki z naszego oka po to ...
Czytaj więcej