2 Kor 4, 18

"To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie."

Fragment wymieniony powyżej mówi nam, że to co widzialne przemija, a to czego nie widzimy trwa wiecznie. O co chodzi? O życie na ziemi i życie wieczne. 
Jak mamy rozumieć to, że to co widzialne przemija, a to co niewidzialne, trwa wiecznie? 
Życie na ziemi jest wędrówką, jest takim etapem "przejściowym", a jak wszyscy wiemy- etapy przejściowe mijają, kończą się. Nasze życie na ziemi też pewnego dnia się skończy, dobiegnie końca po to żeby narodzić się na nowo dla życia wiecznego. Czy więc mamy przywiązywać dużą wagę do tego co jest teraz? Czy mamy gromadzić dobra tu na ziemi? Odpowiedź jest jednoznaczna. NIE.
Oczywiście każdy z nas może to robić, nie jest to zakazane, ale warto pamiętać, że nic co jest tutaj na ziemi nie pójdzie z nami do życia wiecznego i tym gromadzeniem dóbr materialnych możemy zabrać sobie szanse na dobrze przeżyte życie. Weźmiemy ze sobą tyle ile udźwignie nasza dusza. 
Już wiemy, że to życie, które aktualnie "się dzieje" przeminie i wszystko co materialne pozostawimy. 
Natomiast to czego nie widzimy, a w co wierzymy będzie trwało wiecznie. W momencie naszej śmierci na ziemii, rodzimy się dla wieczności i tamten świat trwa wiecznie, on się nie kończy. Od tego jak przeżyjemy nasze życie zależy czy w tej wiecznej krainie będziemy się radować czy też nie. Zważajmy na nasze czyny na ziemi, będą one brane pod uwagę w dniu naszej ziemskiej śmierci. 
Moi drodzy życzę sobie i Wam zapału do przeżywania życia jak najlepiej potrafimy, zgodnie z wolą Boga, w zgodzie z Jego słowem i przykazaniami tak abyśmy w dniu śmierci mogli się bardziej radować aniżeli lękać.
Amen

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Mt 7, 25

"Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony." (Mt 7, 25) Czym jest ten deszcz, te potoki, wichry? A czym jest dom?  A czym skała? Jak zbudować dom? Dom to my, a skała to Bóg. Może to dziwnie brzmi, ale tak jest. Wichry, potoki i deszcze to nasze problemy, zmartwienia, niepokoje czy lęki. To wszystko co jest złe i przygniatające.  Wiemy z doświadczenia czy z relacji innych osób, że z Bogiem jest łatwiej(nie dosłownie. Nagle się wszystko nie naprawi, ale często psychicznie jest lżej, łatwiej to znosimy).  Bóg jest Tym, który wie o wszystkim co nas trapi, niepokoi. Wie o wszystkim czego się boimy. Nawet jeśli nigdy Mu o tym nie powiedzieliśmy. W końcu On nas stworzył i ukształtował, wymarzył nas. Ale do sedna.  Więc...dlaczego jest lżej? Mając żywą relację z Bogiem to wiemy i czujemy, że nie jesteśmy nigdy sami. Często mówimy że mamy babcie, mamę, ciocie, dziewczynę, chłopaka i innych i sami n...
Czytaj więcej

Witam Cię!

Cześć! Witam Cię na moim blogu! Skoro już tutaj trafiłeś/trafiłaś to zostań chociaż na chwilę. Będę tutaj narazie rozważać fragmenty Pisma Świętego, a później kto wie, może coś dorzucimy? Jeśli macie jakiś fragment który staracie się zrozumieć i chcielibyście zobaczyć go także tutaj to dajcie znać. Postaram się także ten fragment rozważyć. Myślę, że warto zaznaczyć iż jestem osobą świecką, więc te posty będą moimi osobistymi przemyśleniami i rozważaniami. Posty będą pojawiały się 2 razy w tygodniu. Kiedy? We wtorki i soboty.  O której? 17/17:30 Dziękuję za uwagę!😊
Czytaj więcej

Łk 6, 41

"Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku?" O czym ten fragment nam mówi? Na pozór jest on dosyć prosty, wydaje się łatwy do przestrzegania, ale czy tak jest? No właśnie nie. Nie jest tak łatwo jak się wydaje.  Ile razy miałeś/miałaś w życiu sytuację, że ktoś zrobił coś inaczej niż trzeba było to zrobić/niż chciałeś i wytknąłeś mu to?  Myślę że wiele osób odpowie, że tych sytuacji było wiele. A my? My też popełniamy błędy. Czasem są one wytykane przez kogoś, czasem zostają przemilczane, a czasem sami je dostrzegamy. Jednakże to dostrzeganie naszych własnych błędów jest ciężkie prawda? O wiele łatwiej zobaczyć pomyłkę u kogoś innego. Przychodzi to z wielką łatwością. I o to właśnie chodzi w wyżej wymienionym fragmencie. Chodzi o to, że widzimy potknięcia innych, ale często nie  widzimy swoich. Nauczmy się najpierw zauważać i naprawiać swoje błędy, a dopiero później upominać naszych bliźnich. Pozbądźmy się belki z naszego oka po to ...
Czytaj więcej